دانستنیها – محمد حسین جهان پناه: آمریکا و کره شمالی این روزها درگیر قمار خطرناکی هستند که هر لحظه می تواند جرقه جنگی تمام عیار را روشن کند؛ منازعه خطرناکی که تسلیحات هسته ای پاشنه آشیل آن هستند و خیلی راحت می تواند ابعادی فرامنطقه ای پیدا کند
علاقه کره شمالی به توسعه تسلیحات هسته ای به دوران «کیم ایل – سونگ» موسس کره شمالی و پدربزرگ رهبر کنونی این کشور باز می گردد. در اوج دوران سرد او ابتدا از شوروی و سپس چین درخواست کرد تا به کشورش در توسعه سلاح هسته ای کمک کنند. درخواستی که طبیعتا با مخالفت هر دو کشور روبرو شد. با این حال شوروی به کره شمالی کمک کرد تا زیرساخت فناوری هسته ای را توسعه دهد اما در عین حال این کشور را واداشت تا ضمن عقب نشینی از تصمیم قبلی خود برای ساخت سلاح هسته ای در سال ۱۹۸۵ پیمان نامه منع گسترش سلاح های هسته ای را امضا کند.

توان موشکی و هسته ای کره شمالی در چه سطحی است؟ 

به فاصله یک سال پس از امضای این معاهده، کره شمالی اولین راکتور هسته ای خود را در یانگ بیانگ راه اندازی کرد. با این حال پایان جنگ سرد و به قدرت رسیدن «کیم جونگ ایل» (پدر رهبر کنونی) در کره خیلی زود شرایط بازی را تغییر داد. در دوران او برنامه توسعه سلاح هسته ای به صورت مخفیانه با سرعت و جدیت پی گرفته شد. وقتی اخبار تلاش کره برای توسعه سلاح هسته ای به غرب رسید، ایالات متحده آمریکا ابتدا با پیش گرفتن سیاست چماق و هویج تلاش کرد تا کره شمالی را از ادامه برنامه هسته ای نظامی اش بازدارد. این سیاست اگرچه در ابتدا با موفقیت هایی همراه بود اما با به قدرت رسیدن «جورج بوش» در آمریکا و افول زبان دیپلماسی در ابیات آمریکایی ها همه چیز به هم ریخت. به این ترتیب کره شمالی پس از کش و قوس های فراوان در سال ۲۰۰۳ پای خود را از پیمان منع گسترش تسلیحات هسته ای عقب کشید و به فاصله تنها دو سال بعد هم مدعی شد که صاحب سلاح هسته ای است.
کره ای ها همین حالا هم در ساخت موشک های بردبلند تجربه قابل توجهی پیدا کرده اند. با این همه هنوز هم جای کار فراوانی دارند. آزمایش موشکی آنها که در ابتدای سال میلادی اخیر اتفاق افتاد پرتاب موشکی با دود فراوان را به نمایش گذاشت. این پرتاب به وضوح نشان می داد که موشک برای پرتاب خود از کاروزین استفاده کرده است. با این حال جریان خروجی از موتور موشک، نارنجی رنگ بود. این موضوع می تواند به احتمال زیاد نشانه مصرف دی متیل هیدرازین نامتقارن یا یکی از انواع دیگر هیدرازین ها باشد. این سوخت تا ۵ درصد انرژی بیشتری برای موشک تولید می کند. به علاوه به مراتب پیشرفته تر و کاربردی تر از هر سوختی است که تا به امروز انتظار می رفت کره ای ها بتوانند برای مرحله اول موشک قاره پیمای خود مصرف کنند.

این کشور اولین آزمایش سلاح هسته ای خود را در سال ۲۰۰۶ انجام داد و از آن زمان تا امروز چهار آزمایش هسته ای دیگر را هم به انجام رسانده است. به موازات این برنامه کره ای ها با وجود دست اندازهای فراوان، برنامه موشکی خود را هم پیش بردند؛ برنامه ای که طبیعتا هدف غایی آن ساخت موشک های میان برد و دوربرد با توانایی حمل کلاهک های هسته ای بود.